Kim deyir qocalıq qəmdir kədərdir
İnsan qocalanda xoşbəxt olarmış
Qocalıq əzəmət həmdə hünərdir
İnsan qocalanda xoşbəxt olarmış
Ömrümü insan tək yaşaya bilməz
Ömür qəm yükünü daşıya bilmez
Kiminsə xətrinə yaşiya bilməz
İnsan qocalanda xoşbəxt olarmış
Bu Səhər qarşıma cıxdin mələyim
Hicranın evini yıxdın mələyim
Qocalıği başa qalxdın mələyim
İnsan qocalanda xoşbəxt olarmış
Baxib saçımdaki bəmbəyaz qara
Deme ki sə hara axi mən ara
Ağ örtük bəzəkdir uca dağlara
İnsan qocalanda xoşbəxt olarmış
Sənin tək gözəlin şehrinə duşən
Ömürlük Möhmətin içində bişən
Mənə soyuq baxsan bilki ölmüşəm
İnsan qocalanda xoşbəxt olarmış
Fatehlər fəht edib həm bac alanda
Şahlar şahliğina həm tac alanda
Çinarlar boy atıb həm ucalanda
İnsan qocalanda xoşbəxt olarmış
Elə hey yazıram tükənmir sözüm
Elə hey baxıram axtarır gözüm
Sən ki mənimsən ay canım gözüm
İnsan qocalanda xoşbəxt olarmış